«Gschichte vo hie und hütt» mit Pedro Lenz «Immer wieder Wiederholige»

Der Journalismus sei nicht mehr wie früher, findet ein älterer Mann. Weil sich ständig alles wiederhole. Pedro Lenz, 51, Mundart-Schriftsteller und Publizist, schreibt in seiner Kolumne für die «Schweizer Illustrierte», was er an der Wiederholung mag.

En öutere Maa het chürzlech behouptet, gli bruuchis gar kener Journalischte meh, wöu nämlech d Zitigsartikle i de meischte Zitige gäng ähnlecher wärdi. Irgendwo gäbs zum Bischpüu es Attentat. De stöng nächär ir Zitig e Kommentar. Und dä Kommentar gliichi de letschte föif Zitigskommentär vo de letschte föif Attentat. Oder irgendwo im Land göng e Bude zue, de stönge plötzlech hundert Lüt uf der Stross. De wärdi ir Zitig fasch wörtlech ds gliiche gschribe, wo me jedes Mou chöng läse, wenn e Firma d Produktion i ds Usland verlageret. Zitigsartikle sigen hüttzutags numen es Wiederhole vo immer gliiche Floskle, ou im Sport sigs eso und nach Abstimmigen äbefaus. Copy-Paste-Journalismus säg är däm, het der aut Maa gseit. Es göng nume no drum, bi den Artikle d Daten aazpassen und fertig. Und wäge däm wärdi der Pruef vom Journalischt unnötig. Gli bruuchis uf de Zitigsredaktione nume no es paar Lüt, wo im Archiv di auten Artikle zum ne Thema füresueche, kopiere und aapasse.

Ob de das früecher angers sig gsi, han i der aut Maa gfrogt. Är het ärnscht afo driluege und het sire Stimm es dramatisches Gwicht ggä. Früecher, het er gseit, früecher sig e Journalischt e Persönlechkeit gsi, früecher sige d Zitige no beachtet worde, früecher heig jede Hushaut mindeschtens ei Zitig abonniert gha, früecher heige d Lüt ou di längen Artikle fertiggläse, früecher heig jedi Nachricht no ne Wärt gha, früecher heig jede Journalischt en eigete, unverkennbare Stiiu gha, früecher sig der Journalismus e reschpektierte Pruef gsi.

Aus Ching han i immer die Gschichten am liebschte glost, won i scho gkennt ha

Es isch schön gsi, z ghöre, wi der aut Maa innerhaub vo eim einzige Satz mindischtens es haubs Dotze Mou «früecher» het gseit. Das Repetitive het öppis Beruhigends gha, fasch öppis Meditativs. I ha sowieso gärn Wiederholige. Aus Ching han i immer die Gschichten am liebschte glost, won i scho gkennt ha. Und bis hütt han i gärn Füume, won i scho einisch ha gseh, oder Büecher, won i scho mou ha gläsen, oder Anekdote, wo mer scho mehrmous verzöut si worde.

Es sig interessant, win är redi, han i zum aute Maa gseit, wo grad so gschumpfe het über e hüttig Journalismus. Und wi wenn er mer e Gfaue hätt wöue mache, het er no einisch vo voren aagfange, het er no einisch gjammeret, der Journalismus sig afe nume no es ständigs Abschribe vo Züg, wo scho gschribe sig worde. Aues numen usekopieren und neu inechläbe, «Copy and Paste». Früecher sigs ganz angers gsi. Bravo, han i ddänkt, jetzt foht er wieder vo voren aa. Jetz macht der aut Maa sis mündleche «Copy and Paste», genau gliich wi di Journalischte, won er kritisiert, immer wieder ds Gliiche, immer wieder, immer wieder, immer wieder. Und i darf säge, mir hets Fröid gmacht. 

Im Dossier: Weitere Geschichten von Pedro Lenz und «Notabene»-Kolumnen

Auch interessant