«Gschichte vo hie und hütt» mit Pedro Lenz «Googlet isch haub gloge»

Pedro Lenz, 52, Mundart-Schriftsteller und Publizist, schreibt in seiner Kolumne für die «Schweizer Illustrierte» über die Tücken des Internets und die Verbreitung von Unwahrheiten.

Wenn de früecher öppis hesch wöue wüsse, hesch es im Lexikon müesse nocheschloo. Es aaschtändigs Lexikon het es haubs Büechergstöu bsetzt. Bi mim 25-teilige Brockhaus isch ei Band so dick gsi wi ds Aute Teschtamänt und so schwär wi ne Bsetzistei. Wenn de öppes hesch wöue nocheschloo, hesch nid nume ds Auphabet müesse kenne, nei, du hesch ou rächt Chraft bruucht, für so ne Schunke z häbe. 

Ds Unpraktische bi som ne Lexikon isch gsi, dass mes ungerwägs nid het derbi gha. Ds Praktische isch derfür gsi, dass das, wo dinn isch gstange, meischtens gstumme het. Hütt bruuchts jo d Lexikon nümm. Chasch aus google. Aber ds Verb «google» glicht am Verb «lüge», vor auem im Perfekt. «I ha ggooglet» und «i ha gloge» gseht sehr ähnlech us und tönt ou ähnlech.

I bi drufcho, wöu mi chürzlech wieder einisch eine gfrogt het, ob i eigetlech gäng no d Rede schriibi für dä Bundesrot. I ha i mim ganze Läbe no nie e Red gschribe für öpper angers. Aber einisch, vor Johre, het e Zitig aus 1.-Aprüu-Scherz gschribe, i schriibi Rede für ne Bundesrot. A däm 1. Aprüu, wo di Mäudig usen isch, het vermuetlech jede gmerkt, dass das e Scherz isch. Aber ds Internet kennt ke Gschpass. Und wo dä beträffend 1. Aprüu scho lang düren isch gsi, isch dä Artiku immer no im Netz ghanget. Und die, wos sithär läse, mache der Zämehang mit em 1. Aprüu nümm und gloubes eifach.

Sit denn chunnts immer wieder vor, das irgende Journalischt mi Name nochegooglet und irgendwo liest, i schriibi Rede für ne Bundesrot. De erwähnt er das i sim Artiku äbefaus, und ds Netz verbreitets witer, und so wird die Unwohrheit immer wohrer.

Eine won i kenne, e Schriftstöuer, het einisch uf sini eigeti Website gschribe, är sig vermuetlech der wichtigscht dütschsprochig Schriftstöuer vo sire Generation. Wenn me däm si Name googlet het, isch me zimlech gli uf dä Satz gstosse. Mit der Zit het fasch jede Journalischt, wo über dä Schriftstöuer gschribe het, no irgendwo im Artiku erwähnt, das sig vermuetlech der wichtigscht dütschsprochig Schriftstöuer vo sire Generation. D Lüt gloubes und verzöues witer. Für ds wüsse, wi guet, dass dä Schriftstöuer würklech isch, müesst me sini Büecher läse. Aber das macht fasch niemer.

Die Kolumne do, di chunnt ou einisch i ds Internet. Und wenn ig jetz a dere Stöu würd schriibe, d Wäut sig e Schibe, de chönnt öppis Ähnlechs passiere. Wär der Begriff «Wäut» würd google, chiem vilecht uf die Kolumne. De würd do stoh, d Wäut sig e Schibe. Wahrschiinlech würde de aui, wo das läse, die Information witerverbreite. Irgendeinisch würds jede gloube. Nume no im Lexikon chönnt me nocheläse, dass d Wäut d Form vore Chugle het. Numen äbe, wär luegt hütt no i nes Lexikon? 

Im Dossier: Weitere Kolumnen von Pedro Lenz

Auch interessant